تبلیغات
دلشدگان 110 - لطف و قهر حق

لطف و قهر حق


 

عاشقم بر قهر و بر لطفش به جد                         ای عجب من عاشق این هردو ضد

       خداوند را هم لطف است و هم قهر. صوفی که عاشق حق است هم لطفش را دوست دارد هم قهر او را می‌پسندد. لطف و قهر او برای صوفی آزمونی است تا درجه صدق و تسلیم خود را در پیشگاه حق نشان دهد.

       صوفی قهر حق را به جان و دل می‌پذیرد. نه تنها نگران و ناراحت نمی‌شود، بلکه خوشحال هم هست که هرچه از جانب معشوق می‌رسد نیکوست.

       گویند منزل لیلی آش نذری می‌دادند، مجنون هم کاسه خود را برای گرفتن آش برد. لیلی دیگران را آش داد وکاسه مجنون را شکست. به مجنون گفتند. خندید و گفت:

اگر با دیگرانش بود میلی                         چرا ظرف مرا بشکست لیلی

       این است که بزرگان صوفیه گفته‌اند:

غم از بر دوست آمد و درد                         شــادم که بـه درد یـادم آورد